Kuzey'in Beyaz Devlerini Fotoğraflamak: Bir Spitsbergen Günlüğü
Her şey o klasik bilmeceyle başlar: Bir adam bir kilometre güneye, bir kilometre doğuya ve ardından bir kilometre kuzeye yürüyüp tam başladığı noktaya geri dönüyorsa, peşindeki ayının rengi nedir? Cevap elbette beyazdır; çünkü bu rota sizi tam olarak Kuzey Kutbu'na çıkarır.
2014 yazında, ünlü fotoğrafçı Paul Goldstein eşliğinde Spitsbergen'e düzenlenen bir Exodus gezisine katıldım. Yaklaşık bir düzine kutup ayısını doğal ortamında gözlemleme şansı bulduğum bu macera, bana ekipman ve teknik konusunda çok kıymetli dersler verdi.
Ekipman Seçimi: Hatalardan Ders Çıkarmak
Vahşi yaşam fotoğrafçılığında son dönemde "çevresel portreler" çok popüler. Bir hayvanı geniş açılı bir lensle, kendi devasa yaşam alanının içinde çekmek gerçekten büyüleyici bir derinlik katıyor. Kişisel olarak yakın plan çekimlere (close-up) çok düşkün olduğumu biliyorum; bu yüzden kendimi zorlayıp 18-35mm lensimi yanımda taşımalı ve sevgili 80-400mm veya 800mm devlerime biraz ara vermeliyim.
Ancak Spitsbergen'de hayvanlar her zaman "iş birliği" yapmıyor. Ayılar genellikle 100 yard'dan (yaklaşık 90 metre) daha uzaktaydı ve bu mesafe ekipmanımı sınırlarına kadar zorladı. O dönemde bütçem kısıtlı olduğu için "ucuz ve neşeli" bir tercih yaparak Sigma 50-500mm f/4.5-6.3 lens kullanmıştım.
Bu büyük bir hataydı.
Çektiğim kareler o kadar yumuşak ve netlikten uzaktı ki, bir akşam kulübeme dönerken tüm günün emeğini tek bir tuşla sildim! Diğer fotoğrafçıların tavsiyesiyle profesyonel bir lens denediğimde aradaki farkı anladım. O an bir karar verdim: Artık yan sanayi lenslerle vakit kaybetmeyecek ve gerçek bir Nikon alacaktım. Sonunda tam £15,000 değerindeki Nikon 800mm f5.6E lensi aldım. Aslında bu para bir daire peşinatıydı, ancak mülk sahibinin vefatı ve bürokratik gecikmeler yüzünden kredi teklifim yanınca, elimdeki tüm nakdi bu efsanevi lense ve yeni fotoğraf gezilerine yatırdım. Pişman mıyım? Asla.
Poz Telafisinin Kritik Rolü
Kutup ayısı fotoğraflarken öğrenmeniz gereken en hayati teknik, poz telafisidir. Kameralarımız aslında biraz "saf" cihazlardır; önlerindeki nesnenin ne olduğunu bilmezler. Üreticiler onları, dünyadan gelen ışığın %18'ini (beyaz ile siyahın tam ortası) yansıtacak şekilde programlar.
Karın ve buzun üzerinde duran bembeyaz bir kutup ayısını çekerken, kameranız "Vay canına, burası çok parlak! Ben bunu %18 griye çekmeliyim" diye düşünür ve fotoğrafı karartır. Sonuçta beyaz ayılarınız kirli bir griye dönüşür.
Çözüm: Poz telafisini manuel olarak +1 veya +2 durak artırmalısınız.
High Key Estetiği: Eğer arka planın tamamen kaybolduğu, sadece ayının gözlerine ve pençelerine odaklanan sanatsal bir kare istiyorsanız, telafiyi daha da artırarak "high key" bir görüntü elde edebilirsiniz.
Sahadan Pratik Tavsiyeler
Geniş Açıya Şans Verin: Sadece ayının yüzüne odaklanmayın; buzun dokusunu ve Arktik atmosferini göstermek için geniş açılı lenslerinizi de mutlaka kullanın.
Yürüyüşü Zamanlayın: Bir ayıyı yürürken çekerken, deklanşöre tam olarak ön ayağı ileriye doğru uzandığında basın. Bu, hayvanın gövdesini ve göğüs yapısını daha açık göstererek fotoğrafa heybet katar.
Tripodun Gücü: Gemi güvertesinde saatlerce bekleyeceksiniz. O ağır lensleri elde tutmak omuzlarınızı mahveder. Sağlam bir tripod sadece netlik değil, konfor da sağlar.
Askeri Disiplin: "Yiyebildiğinde ye, uyuyabildiğinde uyu." Ayıların ne zaman görüneceği belli olmaz; bazen gece güneşinde, saat 03:00'te uyanık olmanız gerekecek.
Coğrafi Uyarı: Sakın unutmayın, kutup ayıları sadece kuzeydedir. Antarktika'ya (Güney Kutbu) giderseniz, sadece penguenleri görürsünüz!
Yorum Gönder
Makalemizle ilgili düşüncelerinizi yorum olarak paylaşabilirsiniz. Yorum yapmak için kayıt olmanız gerekmemektedir.